Ik leerde Nico van den Raad kennen tijdens de Haarlemse Dichtlijn in 2008 en ik werd onmiddellijk getroffen door dit gedicht. Ik mocht het hier met zijn toestemming publiceren. Het komt uit zijn gelijknamige bundel:

UITZICHT

Mijn lief slaapt duizend slapen,
achter het raam regeert de nacht.

Ik zie torens vlammend openbarsten
raketten gewraakte huizen kraken
kinderen stenen van de haat oprapen

Mijn lief slaapt duizend slapen,
en ik waak met ogen dicht.

Mussen ritselen onder het dak
eksters krassen op hun vroege vlucht
over het weiland verglijdt het morgenlicht

Mijn lief slaapt duizend slapen,
ademt zo voor mij het kwaad uit – zicht.