Ik heb Christine Bangert leren kennen tijdens de Haarlemse kunstlijn, tijdens een expositie in het atelier van Richard Vennik (zie ook link). Ze heeft over deze expositie een zeer mooi gedicht geschreven die ik hier wilde publiceren. Vooral de laatste zin raakte me:

Ontmaskering

“Dat is het masker keren”, zegt de jongen

Hij tekent lachende gezichten

Dieren die uit kleuren opdoemen

stromend door gekleurde vingers

Glazen champagne om zijn stille wereld

Gelach, gepraat omlijsten het papier

wat wordt bezield van achter de blonde ogen

De Armeense schilder vindt zijn laatste schilderij onaf

Er wordt geschoven langs de muren

Kleuren, sferen schuiven in elkaar

Vormen zich tot verhaal

De vrouw zonder gezicht

zou dit alles graag hebben gezien

Haar ogen zagen hoge hoeden, koetsen langs de gracht

Nu ademt ze de tijd

An open mind is a joy forever

Een schaap betreedt de ruimte

uit een rots van marmer

Het landschap wat zich onder hem ontvouwd

is als een droom

Versteend is hij

als een bevroren God

Van schaap gemaakt

Een verlangen van granaten

heeft zich bescheiden opgesteld

tegen de muur van gewapend glas

In de donkerte van het voorportaal

branden zeven grote kaarsen

Het altaar was eens rots,

de kandelaars eens machine

Op de betonnen vloer wachten twee vleugels op hun engel.

 © Christine Bangert

Bio van auteur: Christine Bangert heeft van 1984 tot 1989 kunstgeschiedenis gestudeerd in Leiden. Ze dicht, maakt bronzen beelden en maakt sinds kort met haar productiebedrijf Bangert Kunst ook videoproducties. Ze heeft twee documentaires gemaakt over de Deense Cobrakunstenaars Carl-Henning Pedersen en Asger Jorn. Ook zijn filmportretten van de kunstenaars Karel Gomes en Maurice Ploem in ontwikkeling.

Christine heeft twee gedichtenbundels gepubliceerd, waaronder:

"En dan begint het wonder":  ISBN: 789-94-90231-01-9

"Hemelvaarders": ISBN: 978-94-90231-04-0

Kijk ook naar webpagina www.bangertkunst.nl voor verdere informatie.