In het Gesteente van Ararat (en ander uitgever perikelingen)
3 apr, 11:18
Laat niemand je vertellen dat het publiceren van een wetenschappelijk boek makkelijk is. Na mijn gedichtenbundel de vorige keer, en mijn ervaringen hierin, was ik in de veronderstelling dat je een manuscript opstuurt, praat over de vormgeving, eventueel een getalenteerde vriend een foto voor de voorkant laat maken (nog steeds bedankt Merlijn!) en tralala een boek is klaar. Mooi vormgegeven en verkoopbaar. Niets is minder waar. Met een wetenschappelijk boek moet alles worden nageplozen en geactualiseerd, foto's moeten goedkeuring krijgen, je moet met instanties en organisaties onderhandelen over kopierechten, met andere woorden, een fulltime job. Een job dat ik mezelf moeilijker heb gemaakt, omdat ik in mijn onderzoek de werken van Arshile Gorky analyseer en meeneem. Ik moest uiteindelijk met een galerie in New York in contact komen voor wat ze een "depiction" noemen. Kortom, laat niemand je vertellen dat het publiceren van een wetenschappelijk boek makkelijk is. Het is een touwtrek wedstrijd tussen jezelf, de uitgeverij en instanties wat heel veel frustratie, hoofdpijn en vermoeidheid teweeg kan brengen.

Het is bijna werken.

Zo ook deze week: ik heb eindelijk de (voorlopige) voorkant van mijn boek naar me toegestuurd gekregen. Dit is slechts een eerste versie, omdat ik op eigen initiatief aan het onderhandelen ben met een Armeense kunstenaar om een andere cover te maken. Lees: het begin van een nieuw touwtrek wedstrijd. Deze kunstenaar heeft geweldige werken gemaakt en het zou fantastisch zijn als hij ook iets voor mijn boek kon betekenen. Er zijn raakvlakken tussen zijn werken en Arshile Gorky. (Zie ook zijn website: www.nerseshome.com). Wat schetst mijn verbazing over deze voorlopige voorblad: mijn voornaam! Voor de mensen die me goed kennen, ik wil niets prijsgeven, maar kijk er eens goed naar!

Een boek publiceren is dus niet makkelijk. Sterker nog, het is een gigantische klus. En ik heb hoofdpijn.